تکبیت شمارهٔ ۱۵۱۳ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
همچو شمع صبح میلرزد به جان خویشتن
از سفیدیهای موی من چراغ زندگی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این دو بیت به مقایسه خود با شمعی میپردازد که در برابر نور صبح میلرزد. او احساس ناپایداری و ضعف را تجربه میکند و از سفیدی موی خود به عنوان نشانهای از زندگی و تجربه یاد میکند. در حقیقت، این شعر به نوعی از fragility و تاثیری که زمان بر روی فرد دارد، اشاره دارد.