تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۳ صائب
صائب / تک‌بیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
مرا ز کوی خرابات، پای رفتن نیست
مگر به خانه برد محتسب به دوش، مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به حسرت و دلتنگی شاعر اشاره دارد. او از رفتن به کوی خرابات (جایی که معمولاً در آنجا مستی و خوش‌گذرانی است) عاجز است و تنها در صورتی می‌تواند به آنجا برود که محتسب (مسئول نظارت بر رفتار مردم) او را به دوش خود به آنجا ببرد. این جمله نشان‌دهنده ناتوانی شاعر در رسیدن به لذت‌های زندگی و وابستگی به دیگران است.