نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

تک‌بیت شمارهٔ ۱۷۱ صائب

صائب / تک‌بیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

خضر آورد برون ز سیاهی گلیم خویش

ای عقل واگذار به سودای او مرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به خضر اشاره می‌کند که او را از تاریکی و مشکلات نجات داده است. همچنین به عقل خود می‌گوید که به دنبال عشق و احساسات برود و او را رها کند. به طور کلی، شعر به گریز از عقلانیت و پذیرش عشق و شور و شوق زندگی اشاره دارد.