تکبیت شمارهٔ ۱۷۴ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چو گردباد به سرگشتگی برآمدهام
نمیرود دل گمره به هیچ راه مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به احساس آشفتگی و سردرگمی خود اشاره میکند. او مانند گردبادی در حال چرخش است و دلش نمیتواند به راه مشخصی هدایت شود. احساس گمگشتگی و بیهدف بودن او به وضوح در این کلمات نمایان است.