تکبیت شمارهٔ ۶۷۰ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
مرا به حال خود ای عشق بیش ازین مگذار
که بی غمی یکی از اهل روزگارم کرد!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از عشق خود درخواست میکند که او را در حال خود رها نکند، زیرا بیغم بودنش باعث شده که به یکی از افراد عادی جامعه تبدیل شود. به نوعی، او خواهان حفظ احساسات عمیق و خاص عشق است و نمیخواهد از آن بیخبر بماند.