تکبیت شمارهٔ ۹۱ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
پای به خواب رفتهٔ کوه تحملم
نتوان به تیغ کرد ز دامن جدا مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت از احساس خستگی و ناتوانی خود سخن میگوید و نشان میدهد که نمیتواند بار سنگین مشکلات و دردها را از خود دور کند. احساس ضعف و بیتحملی او نسبت به شرایط سختی که در آن قرار دارد، مشهود است.