تکبیت شمارهٔ ۹۵ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
جنون به بادیه پرورده چون سراب مرا
سواد شهر بود آیهٔ عذاب مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف حالتی از جنون و اندوه میپردازد که شخص احساس میکند همچون سرابی در بیابان است. در واقع، او به نوعی به زندگی و تجربیاتش اشاره دارد که به جای آرامش، عذاب را برایش به ارمغان آوردهاند. سواد شهر به عنوان نمادی از عذاب و درد و رنج برای او محسوب میشود.