نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹۴ سعیدا

سعیدا / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به بستن کمرش نیست آن میان باعث

که فکر ما شده چون موی در میان باعث

هر آن که هر چه به ما کرده از تو دانستیم

چرا که غیر تو کس نیست در میان باعث

اثر به نالهٔ چنگ از قد خمیده اوست

که تیر را به پریدن بود کمان باعث

کشیدن این همه منت ز خار و خس بلبل

سبب نظارهٔ گل بود آشیان باعث

ظهور مبدأ هر گل که بود دانستیم

سبب نزول تو بودی و باغبان باعث

کسی به رزق سعیدا چرا غمین باشد

که شد زمین سبب او را و آسمان باعث

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و تأثیرگذاری عشق و زیبایی اشاره دارد. شاعر به دلایل مختلفی که باعث شادی و زیبایی در زندگی می‌شوند، پرداخته است. او می‌گوید که هیچ چیز جز عشق و وجود معشوق، باعث شرافت و زیبایی دنیا نیست. ناله‌های دلنشین از دل عاشق، زیبایی معشوق را نشان می‌دهد و شکوفه‌ها و گل‌ها نیز نتیجه حضور او هستند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که چرا کسی باید غمگین باشد هنگامی که زمین و آسمان به خاطر معشوق در حال تماشا و به نمایش گذاشتن زیبایی‌ها هستند.