شمارهٔ ۵۵ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
تا کجا رفتار دلجوی تو را دیده است آب
کز هوای جلوه ات بر خویش گردیده است آب
می کند هر لحظه پیراهن قبا چرخ کبود
این قدر بیهوده بر گرداب پیچیده است آب
ز دو جانب بسته دامن را به زنجیر کمر
از شتاب عمر بس دلسرد گردیده است آب
دایماً در بحث کج با بحر میدان می کشد
راستی را از زبان موج نشنیده است آب
جلوهٔ مستانه دریا را سعیدا شد نصیب
در پی آن نازنین از بسکه گردیده است آب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف رفتار و حالت آب پرداخته است. شاعر به زیبایی و دلجویی آب اشاره می‌کند که تحت تأثیر جلوه‌های طبیعت قرار دارد. آب دچار نوسان و چرخش‌های مداوم است و این نشان‌دهنده‌ٔ ناپایداری و بی‌تابی آن است. همچنین، آب به‌دلیل محدودیت‌ها و فشارهای زندگی، به نوعی دلسرد و از خود بی‌خود شده است. در نهایت، آب به زیبایی و شوق دریا اشاره می‌کند که در پی عشق و زیبایی به وجد آمده است.