شمارهٔ ۲ سعیدا
سعیدا / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
سر را بر آستانهٔ فکر صفات نه
زنهار پا دراز مکن از گلیم خویش
ز احسان زید و عمرو مکن چشم دل دوبین
چون کورباطنان مده از کف کریم خویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به پیروان خود میگوید که در تفکر خود سعه صدر داشته باشند و از جایگاه خود فراتر نروند. همچنین اشاره میکند که نباید به دیگران (زید و عمرو) نظر کرده و چشم دل خود را بر نعمتهای خود ببندند، زیرا در این صورت مانند کوران میشوند و از بخشندگی کریمان بیبهره خواهند ماند. در نهایت، شاعر تأکید میکند که باید به داشتههای خود اهمیت دهند و از آنها قدرشناسی کنند.