نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۹ سعیدا

سعیدا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شوخی که بری ز عالمش می بینم

معنی است ولی در آدمش می بینم

تا جای به چشم خویش دادم او را

چون مردمک دیده گمش می بینم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع اشاره دارد که نویسنده در درون آدم‌ها عمق و معنا را می‌بیند، ولی در ظاهر آن‌ها شاید فقط یک شوخی نمایان باشد. او با دقت به شخصیت و روحیه افراد نگاه می‌کند و حتی در چشم‌های خودشان هم به جستجوی حقیقت و گم‌شده‌ای می‌پردازد. به نوعی، شعر بیانگر کنجکاوی شاعر درباره عمق وجود انسانی و جستجوی معنای واقعی در زندگی است.