نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۲ سعیدا

سعیدا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ما دلق ریای خویشتن سوخته ایم

تا طرز طریق فقر ‌آموخته ایم

نی توشهٔ امروز نه فردا داریم

چشم از دو جهان بر کرمش دوخته ایم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به وضعیت خود اشاره می‌کند که به خاطر تلاش در یادگیری راه‌های زندگی در فقر و بی‌نیازی، دچار ریاکاری و دورویی شده است. او بیان می‌کند که نه حاضری برای امروز دارد و نه امیدی برای فردا، و تمام نگاهش به رحمت و لطف خداوند معطوف است.