شمارهٔ ۱۲۶ سعیدا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد وابستگی به دیگران و نداشتن استقلال اشاره دارد. شاعر از افرادی سخن می‌گوید که به چیزهای عاریتی و ناپایدار چسبیده‌اند و به جای تلاش برای رشد و کمال شخصی، به دارایی‌های مادی و نیاز به دیگران وابسته‌اند. در نهایت، این وضعیت می‌تواند انسان را به موجوداتی همچون سگ و گاو و خر که به دیگران نیاز دارند، تشبیه کند.