شمارهٔ ۱۴۶ سعیدا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به غم و اندوهی که به خاطر محبوبش دارد اشاره می‌کند. او از زیبایی و قامت دلربای معشوق سخن می‌گوید و از او می‌خواهد که برخیزد و چشمان او را بنمایاند. شاعر به تماشای محبوب نشسته و منتظر است تا از زیبایی‌اش بهره‌مند شود.