شمارهٔ ۳۵ سعیدا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تأمل در چندین نقش و صورت که در زندگی یا در جهان وجود دارند، می‌پردازد. او می‌گوید اگر دلبستگی‌اش به یکی از این صورت‌ها به اندازه یک سر مو هم باشد، همچنان دور است. او تأکید می‌کند که هیچ نقش و صورت دیگری را در عالم بهتر از معشوق خود نمی‌بیند و از دل کَندن از هر آنچه جز صورت اوست، سخن می‌گوید. به نوعی تمایل به عشق و لزوم جدایی از غیر محبوب را بیان می‌کند.