شمارهٔ ۷۰ سعیدا
سعیدا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنان که ندانند تو را می خوانند
در لرزه چو بید بر سر ایمانند
پستان [امل] گرفته هر یک به دهن
گهوارهٔ طفل نفس می جنبانند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر بیخبری و ناآگاهی کسانی است که تو را (حضرت حق یا اینکه معشوقی) میخوانند. آنها در حالی که ایمانشان متزلزل است، مانند درخت بید در حال لرزش هستند. همچنین، هر کدام از آنها امید و آرزوهای خود را به شکلی کودکانه و وابسته به نفس خود در دست دارند، در حالیکه به دور از حقیقت حرکت میکنند.