نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۵ سعیدا

سعیدا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خود را تو مبین که بی خدا نتوان بود

با آن که سوا شدی سوا نتوان بود

او بی تو وجود است تو بی او معدوم

پس تا هستی از او جدا نتوان بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که انسان نمی‌تواند خود را بدون خدا تصور کند. حتی اگر به ظاهر از خدا جدا شده باشد، اما در واقعیت، وجود انسان وابسته به وجود خداست. شاعر تاکید می‌کند که چون انسان بدون خدا وجود ندارد، نمی‌تواند از او جدا باشد. به همین دلیل، هرگز نمی‌توان از خدای خود دور شد.