شمارهٔ ۹۴ سعیدا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به نفس خود و اعمالش نفرین می‌کند و به مقاصد و خواسته‌های آن انتقاد دارد. او به این نکته اشاره دارد که نفس انسانی دائماً خود را در جایگاه خدایی می‌بیند و به خداوند استناد می‌کند، ولی در عین حال از مردان خدایی که به حق عمل کنند، خبری نیست.