شمارهٔ ۲ صفای اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ستایش خداوند می‌پردازد و او را پادشاهی پاینده و ذاتی مقدس می‌نامد. او به صفات خداوند چون عدالت، کرم، قدرت و علم اشاره می‌کند و از او به عنوان منبع حیات یاد می‌کند. شاعر با واژه‌های پرمعنا و عاطفی، عظمت و برتری خداوند را به تصویر می‌کشد.