نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۲۸ صفایی جندقی

صفایی جندقی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

تعالی الله چه سیمین غبغب است این

بنامیزد چه شیرین مشرب است این

وصال و هجر آن یا سور و ماتم

جبین و زلف یا روز و شب است این

حجر یا روی و آهن یا دل است آن

نمک یا لعل و شکر یا لب است این

ز سودای غمت در تن ندانم

شرار عشق یا تاب تب است این

مخوان خط گرد رخسارش که ما را

ز دود آه یا رب یا رب است این

به تیرم زد کمان ابروی دلبند

مگر سلطان رخ را حاجب است این

فکندم نیم بسمل برسر راه

ز ملت ها کدامین مذهب است این

رسید از گرد ره آن شه نظر کن

دل ما یا غبار موکب است این

زمین و آسمان خون ریز و خون خوار

صفایی را چه بخت و کوکب است این

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف احساسات عاشقانه و جنبه‌های مختلف عشق می‌پردازد. شاعر به زیبایی و دلبستگی به معشوق اشاره می‌کند و تضادهای عشق مانند وصال و هجر، شادی و غم، و زیبایی و درد را بیان می‌کند. او از عشق به عنوان آتش درون و حالتی می‌نویسد که زندگی را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. همچنین به تصویرگر بودن معشوق و تأثیر او بر زندگی شاعر اشاره می‌کند و پرسش‌هایی درباره‌ی ذات عشق و مذهب مطرح می‌کند. در نهایت، شاعر به وضعیتی از آشفتگی در جهان اشاره می‌کند که در آن عشق همچنان جستجو می‌شود.