۸۲- در دوزخ جاودان مقیم افتادی صفایی جندقی
صفایی جندقی / قطعات و ماده تاریخها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در دوزخ جاودان مقیم افتادی
ز امید برآمدی به بیم افتادی
زد کلک صفائیت به مه روزه رقم
از آب به آتش جحیم افتادی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از حالتی ناامیدکننده صحبت میکند که فردی به دوزخ جاودان گرفتار شده است. او از امید فاصله گرفته و به ترس و بیم دچار شده است. همچنین، از زیبایی و صفای روزها بی بهره شده و به آتش جحیم افتاده است. به طور کلی، شعری است درباره سقوط و عذاب در دنیای آخرت.