شمارهٔ ۲۱ صفایی جندقی
صفایی جندقی / نوحه‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
حسین ای خسرو لب تشنگانم
برادر
برادر جان برادر
فروغ چشم و بازوی توانم
برادر
برادر جان برادر
فلک تا از حجازت پرده افراخت
برادر
رهی جانسوز بنواخت
عراقی ساخت آهنگ فغانم
برادر
برادر جان برادر
اجل از پشت زین با جسم صد چاک
برادر
فکندت بر سر خاک
فلک زد بر زمین از آسمانم
برادر
برادر جان برادر
به دام روزگارت بال و پر ریخت
برادر
فلک خاکم به سر بیخت
همایون طایر عرش آشیانم
برادر
برادر جان برادر
شفق فام آمد از خونت زمین آه
برادر
فلک سوز آتشین آه
ستاره سوخت در هفت آسمانم
برادر
برادر جان برادر
ز شاخ دولتت تا برگ و بر ریخت
برادر
قضا طوفان برانگیخت
وز آن صرصر بهار آمد خزانم
برادر
برادر جان برادر
سموم غم چنانم خشک و تر سوخت
برادر
که تا آتش برافروخت
گلی نگذاشت از یک گلستانم
برادر
برادر جان برادر
ترا تا قامت از پیکان خونریز
برادر
کمان ناوک آویز
ز ناله ناوک از قامت کمانم
برادر
برادر جان برادر
گلت ماند از عطش نیلوفری رنگ
برادر
به دامان این دل تنگ
فشاند از دیده صد باغ ارغوانم
برادر
برادر جان برادر
مرا افکنده بود اندوه اکبر
برادر
به دل یک دوزخ آذر
غمت یک باره زد آتش به جانم
برادر
برادر جان برادر
صفایی زین غم ار گویم بیانی
برادر
نویسم داستانی
زبان سوزد فرو ریزد بنانم
برادر
برادر جان برادر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر در مورد غم و اندوه از دست دادن برادر به تصویر کشیده شده است. گویا شاعر از حس تشنگی و درد ناشی از فقدان برادرش صحبت می‌کند و در عین حال به زیبایی‌ها و خصوصیات برادرش اشاره دارد. او غم و درد را به صورت عمیق و پرمحتوا بیان می‌کند و احساساتی چون عشق، غم و یأس را به تصویر می‌کشد. این شعر به نوعی ستایش از مقام برادر و یادآوری یاد او است و شاعر با کلماتش نشان می‌دهد که چقدر این فقدان بر زندگی‌اش تأثیر گذاشته و چقدر دلتنگ اوست. در کل، این شعر یک اعلان محبت و پیامدهای عاطفی ناشی از مرگ یک عزیز را به نمایش می‌گذارد.