شمارهٔ ۱ صفایی جندقی
صفایی جندقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رفتی و غمت به سینه ام جای گرفت
سودای توام جا به سراپای گرفت
چندانکه گذشت سیل اشکم ز میان
باران دو دیده در رخم جای گرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر بیانگر غم و درد ناشی از فقدان محبوب است. وقتی محبوب رفته، غم او در دل شاعر جاگیر می‌شود و عشقش به او تمام وجودش را در بر می‌گیرد. با گذشت زمان، اشک‌هایش مانند سیلی جاری می‌شود و چهره‌اش را خیس می‌کند.