شمارهٔ ۱۳ صفایی جندقی
صفایی جندقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتی مکن اینقدر صفائی زاری
باری چه رسیدت که چنین می باری
پائی به سرم سپار و دستی به دلم
تا برمنت از دیده شود خون جاری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از طرف محبوبش خواسته است که از او بیشتر زاری و ناله نکند و به او نشان دهد که چه چیزی او را به این حال و روز انداخته است. او از محبوب میخواهد که پا به سرش بگذارد و دستی بر دلش بگذارد تا اشکهایش به خاطر عشقش جاری شود. در واقع، شاعر از عواطف و احساسات عمیق خود سخن میگوید و longing (دلتنگی) خود را بروز میدهد.