نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ صفایی جندقی

صفایی جندقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گفتی مکن اینقدر صفائی زاری

باری چه رسیدت که چنین می باری

پائی به سرم سپار و دستی به دلم

تا برمنت از دیده شود خون جاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از طرف محبوبش خواسته است که از او بیشتر زاری و ناله نکند و به او نشان دهد که چه چیزی او را به این حال و روز انداخته است. او از محبوب می‌خواهد که پا به سرش بگذارد و دستی بر دلش بگذارد تا اشک‌هایش به خاطر عشقش جاری شود. در واقع، شاعر از عواطف و احساسات عمیق خود سخن می‌گوید و longing (دلتنگی) خود را بروز می‌دهد.