نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۱۵ - باب الزاءالزاجر صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بود زاجر همانا نور مقذوف

که اقتد در دلی با وعظ مالوف

به معنی واعظ است وداعی الله

کند قلب محق را از حق آگاه

دلی کش نیست نوری در جبلت

نه وعظ او را مفید آمد نه دعوت

نه هر قلبی محق شد در حضوری

رود ظلمت ز نور ایدون نه کوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، به نقش مهم واعظ و دعوت‌کننده به حق اشاره می‌شود. واعظی که با نور الهی، دل‌های حق‌جو را آگاه کرده و می‌تواند بیدارشان کند. اما در صورتی که دلی در خود نوری نداشته باشد، نه از وعظ و نه از دعوت به حقیقت بهره‌ای خواهد برد. همچنین اشاره می‌شود که نه هر قلبی به حقیقت دست پیدا می‌کند و در نتیجه، اگر دل‌ها در تاریکی باشند، از نور حقیقت محروم خواهند ماند.