بخش ۱۲۴ - باب السین السابقه صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
کنند از سابقه اهل گواهی
اشارت بر عنایات الهی
عنایتها که او را در ازل بود
باهل صدق و اخلاص عمل بود
عنایاتی که اصلا گفتنی نیست
نهفته است ار چه هم بنعفتنی نیست
بیاران آنچه آن سلطان سر کرد
به پنهان کرد اما منتشر کرد
یکی از یار بیند روی زیبا
یکی لطف و اشارتها و ایما
اگر گویم عنایتهای سابق
دو صد دفتر شود بحرالحقایق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره‌ی عنایات الهی و آثار آن‌ها بر اهل گواهی صحبت می‌کند. شاعر به اشاره به محبت و نعمت‌های خداوند می‌پردازد که در ازل بر بندگان نیکوکار نازل شده است. او بیان می‌کند که این نعمت‌ها و عنایات به رغم اینکه غیرقابل بیان هستند، در دل‌های مؤمنان نهفته‌اند. همچنین به تأثیرات پنهان و آشکار این عنایات بر زندگی انسان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر بخواهد درباره‌ی این عنایتها بنویسد، به اندازه‌ای فراوان است که می‌تواند دو صد دفتر شود. در نهایت، شاعر بر زیبایی و محبت الهی تأکید دارد که در اشارات و لطف‌های خاص خداوند به بندگانش نمایان است.