نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۷۸ - باب‌الطاء الطویل صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

طویل آمد ز اسماء الهی

همان اول تجلی با گواهی

بسوی باطن عبد آورد رو

کند خلق و صفاتش جمله نیکو

خصال او ز نور باطن اوست

صفا در سیرت مستحسن اوست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان زیبایی‌ها و ویژگی‌های الهی و انسانی می‌پردازند. در آغاز، تجلی نام‌های خداوند اشاره شده است و به سمت باطن انسان اشاره می‌شود که با صفات نیکو و خصال خوب احاطه شده است. نور باطن فرد بر زیبایی و سیرت او تأثیر مثبت دارد.