بخش ۲۱۱ - عبدالقدوس صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ولیی کوست نامش عبد قدوس
نباشد قلب او با غیر مأنوس
نموده حق مقدس زا احتجابش
همی بر قدس باشد فتح بابش
بحکم لایسعنی جز الهش
به دل نبود ز قدس نفس راهش
بحق وسعت نیابد قلب هر کس
جز آن قلبی که زاکون شد مقدس
از آن وسعت حق او را داد بر دل
که اندر وی کند از قدس منزل
نگنجد ذات پاکش در مکانی
بجز اندر دل قدسی نشانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ عبد قدوس، فردی با قلبی پاک و مقدس است که تنها به عشق الهی و حقیقت متصل است. او در آغوش حقیقت زندگی می‌کند و همه چیز را از نظر الهی می‌بیند. در این متن اشاره شده که قلب‌های دیگر نمی‌توانند به وسعت قلب او دست یابند مگر آنکه مقدس و خالص باشند. در نهایت، ذات پاک الهی نمی‌تواند در هیچ مکانی بجز دل‌های قدسی تصور شود.