نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۱۷ - عبدالمتکبر صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

کسی شد مظهر وصف تکبر

که بر تذلیل خود دارد تدبر

بکبر حق بداد او کبر خود را

تذلل کرد مر ذات الاحد را

شد او پس کبریاء‌الله مقامش

که بی‌کبر و ریا آمد قیامش

تکبر پس زحق بر ما سوا کرد

تذلل کی بغیری ز اعتلا کرد

تکبر هر که با او کرد شد پست

مرا او را کبریاءالله بشکست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شخصی که مظهر تکبر شده است، در واقع به تذلیل خود توجه دارد. خداوند به او کبر خود را بخشید و او نیز در برابر ذات خداوند متواضع شد. اما در این رهبر بعد از تذلل، مقام کبریایی خداوند را کسب کرد و بدون تکبر و ریا به قیام پرداخت. کسی که با تکبر به خداوند بپردازد، در واقع خود را پست می‌کند و در نهایت کبریایی خداوند او را شکست می‌دهد.