بخش ۲۳۹ - عبدالعظیم صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها به عبدالعظیم اشاره می‌شود که با توجه به مقام بلندش، تجلی و عظمت حق بر او می‌تابد. او در برابر ولایت تواضع می‌کند و به این ترتیب، عظمت را به بهترین نحو ادا می‌نماید. وقتی که خلق به او می‌نگرند، عظمت واقعی او را درمی‌یابند و در میان مردم به خاطر حسن و ولایش شناخته می‌شود. وقتی که او از خودخواهی خالی می‌شود و در حالت ذلت قرار می‌گیرد، به عزت و مقام حقیقی می‌رسد و دیگران نیز تحت تأثیر عظمت او به humility (تذلل) می‌افتند.