نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۶۷ - عبدالممیت صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بود عبدالممیت آن کز ولایش

بمیراند حق از نفس و هوایش

چو مرد از نفس بر حق زنده گردد

باوصاف نکو پاینده گردد

ز شهوت و ز غضب چون مرد بازش

نماید زنده حق غیر از مجازش

بدینسان بر نفوسش بی‌توقف

دهد حق باز تأثیر و تصرف

که باشد بر اماته خلق قادر

ز نفس و حال و اخلاق مغایر

تواند پس بحقشان زنده سازد

بنور عقلشان پاینده سازد

چه باشد تا که قدر همت آن

که گیرد زین مؤثر روح و ریحان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره‌ی مفهوم زندگی معنوی و تأثیرات الهی بر روح انسان است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که وقتی انسان از خواسته‌های نفسانی و ناپاکی‌های خود رها می‌شود و به حق نزدیک‌تر می‌گردد، به زندگی حقیقی و باصفاتری دست می‌یابد. در حقیقت، حق قادر است که انسان‌ها را از حالت مردگی و ناپاکی احیا کند و با نور عقل، آنها را زنده نگه دارد. همچنین، اهمیت همت و اراده انسان در دستیابی به این قوه الهی مورد تأکید قرار می‌گیرد.