بخش ۳۰۱ - عبدالوارث صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره مفهوم «وارث» و «فانی» بودن اشیاء است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که همه چیز در نهایت فانی می‌شود و تنها چیزی که باقی می‌ماند، «وجه یکتا» است. او به ویژگی‌های اسم «باقی» اشاره می‌کند و می‌گوید که وارث، همانا علم پیامبران و وصی‌هاست. بنابراین، پس از فنا و زوال، فقط الهام و علم الهی همچنان برقرار و پایدار می‌ماند.