نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۶ - البرزخ صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بود برزخ گرت با من بود دل

خود آنکو بین شیئین است حایل

از آن تعبیر برکون مثالت

نمایند اهل تحقیق و کمالت

بود مابین اجسام کثیفه

دگر ارواح ممتاز لطیفه

دو عالم را چنین تفسیر کردند

ز دنیا و آخرت تعبیر کردند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به مفهوم برزخ و فاصله بین دنیا و آخرت اشاره دارد. برزخ حالتی است که اگر دل با خداوند پیوند داشته باشد، وجود دارد و این حالت میان اجسام مادی و ارواح لطیف قرار می‌گیرد. اهل تحقیق و کمال به تعبیر این مفهوم و دو عالم دنیا و آخرت پرداخته‌اند، به گونه‌ای که جزئیات این دو عالم را از یکدیگر تفکیک و تفسیر کرده‌اند.