نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۶۵ - لب اللب صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بود هم لب لبت در گواهی

همانا ماده نور الهی

مؤید باشد از تأیید او عقل

مصفا و ز قشور و هم و هم نقل

کند درک علوم عالیات او

ز درک قلب دور از نائبات او

بکونی کو مصون از فهم محجوب

بعلم رسمی است ار هست منسوب

بکونی هست آن دلرا تعلق

که محصونست از رسم تفرق

ز حسن سابقه این خود دلیل است

بخیر خاتمه هم بس دخیل است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به توصیف نور الهی و تأثیر آن بر عقل و دانش می‌پردازد. می‌گوید که عقل خالص و هدایت شده، از تأیید الهی نشأت می‌گیرد و درک عمیق از علوم عالی به دوری از ناپاکی‌ها بستگی دارد. آن کس که از فهم محدود و ظاهری محفوظ است، بر اساس علم حقیقی و نسبت به آن علم می‌تواند درک عمیق‌تری داشته باشد. دل‌هایی که از تفرقه و جدایی پاک هستند، به صفای خود دلیلی برای حسن نیت و نیکوترین نتایج دارند. در نهایت، این متن بر اهمیت حسن آغاز و ختم تأکید می‌کند.