بخش ۴۲۷ - المکانه صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
مکانت منزلی باشد بحاصل
که ارفع نزد حق است از منازل
بود مطلق مکان و مشهد صدق
ملیک مقتدر را مقعد صدق
کسی از صوفی در اینجا گر مکان یافت
به نتوان هیچ آثار و نشان یافت
بدنیا هر که امیدش بحق شد
بدور از چشم انسش ما خلق شد
بهم پیچید طومار خلایق
گسست از غیر حق بند علایق
مؤانس با ملیک مقتر شد
دوکون از چشم قلبش مستتر شد
دهد جا پس حقش درمقعد صدق
رساند از رهش بر مقصد صدق
بپوشاند ز چشم ممکناتش
چه او پوشید چشم از غیر ذاتش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره اهمیت مکان و مقام انسان نزد خداوند بحث می‌کند. مکان و منزلت واقعی در نزد حق، از دیگر منازل بالاتر است. هر کس که به حقیقت نزدیک شود و از دنیا و تعلقاتش آزاد گردد، در حقیقت به جایگاه والایی می‌رسد و می‌تواند از نزدیک با خداوند ارتباط برقرار کند. در این مسیر، انسان باید از دنیا و مخلوقات دور شود و به شناخت حق نائل آید. در نهایت، انسان با پوشاندن چشمانش از دیدگاه‌های دنیوی و غیر الهی، به حقیقت نزدیک‌تر می‌شود و در مقعد صدق به حقیقت خود می‌رسد.