نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۴۸۱ - نورالانوار صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

چه باشد نورالانوار این هویداست

بود ذاتی که اسماء را مسماست

چو اسماء جمله اندر رتبه نورند

زغیب مطلق آثار ظهورند

نخستین کان هویت پرده در شد

در اسماء و صفاتش جلوه‌گر شد

پس اسماء جمله انوار وجودند

که از ذاتش هر آن یک در نمودند

از آن خوانیم او را نورالانوار

که اسماء را مسما شد در آثار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

نورالانوار به موجودی اشاره دارد که ذات آن، اسم‌ها و صفات را در خود دارد. اسم‌ها هر کدام نورهایی هستند که از ذات حقیقت ظهور یافته‌اند. در واقع، وقتی که هویت (یا وجود) در عرصه تجلی پیدا کرد، اسم‌ها و صفات به عنوان جلوه‌های نورانی ظهور کردند. بنابراین، می‌توان گفت که همه اسم‌ها انوار وجودی هستند که از ذات او به وجود آمده‌اند و به همین دلیل او را نورالانوار می‌خوانند.