بخش ۷۰ - جهتاالطلب صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
طلب را دو جهت باشد هم اینسان
وجوبیت پس امکانیت است آن
که اسماء ربوبی بر مناسب
ظهور خویش را باشند طالب
ظهور خود طلب دارند بالتام
با عیانی که باشد ثابتش نام
هم اعیان را طلب باشد مسلم
ظهور خود با سماء مکرم
ظهورش در شئوم اوست بالعین
دو حضرت را اجابت بر سوالین
مگر اول تعین کان بعین است
تو را فرموده صوفی حضرتین است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به دو جنبه طلب اشاره می‌کند: یکی وجوب و دیگری امکان. اسماء ربوبی به طور طبیعی طلب ظهور خود را دارند و در این ظهور، عیانی ثابت وجود دارد. همچنین، اعیان نیز خواستار ظهور خود هستند. این ظهور در عالم مادی و با اسماء مکرم محقق می‌شود. به طور کلی، دو جنبه وجود دارد که در پاسخ به سوالات مرتبط با این موضوع مطرح می‌شود و بیان می‌کند که صوفی به دو حضرت اشاره دارد که در این زمینه اهمیت دارند.