بخش ۷۲ - باب‌الحاء الحال صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بود حال آنکه بر قلب است وارد
بمحض موهبت از حق واحد
بدون اجتلابی با تعمل
چه حزن و خوف و قبض و بسط بالکل
که چون وارد شود ناگاه بر دل
هم آید از صفات نفس زایل
چو مثل او ز پی آید بتوفیق
نیاید یا دگر چون او بتحقیق
اگر باید بحال خود دوامی
شود مر اهل حالت را مقامی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به بررسی حالاتی می‌پردازد که به قلب انسان وارد می‌شود و تأثیرات آن بر احساسات و صفات نفس را بررسی می‌کند. وقتی موهبت‌های الهی به دل انسان نازل می‌شود، احساساتی مانند حزن، خوف، و قبض و بسط به طور کلی از بین می‌روند. وقتی این حالات به قلب انسان می‌رسند، صفات منفی نفس نیز زایل می‌شود. اگر کسی بخواهد که در این حالت‌ها باقی بماند، باید به مقام و ثباتی در این حالات برسد.