بخش ۹۴ - باب الدال الدبور صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بود آن صولت نفس عقورت
باستیلا چون باد دبورت
ز غرب طبع جسمانی بمشهور
و زد کش خواند عارف مغرب نور
دگر باد صبا کز مشرق آید
باستیلا چو روح مشفق آید
از آنرو گفت پیغمبر که نصرت
مرا بود از صبا در صبح رحمت
همان باد دبور آمد هلاکت
گروه عاد را با صد فلاکت
مرا یعنی از آنمشرق فتوح است
کز و اندر تموج باد روح است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به توصیف نیروی روح و نفسی قوی می‌پردازد که همچون بادی از مشرق می‌وزد و نشانه‌های رحمت و نصرت را به همراه دارد. در مقابل، بادی دیگر که از غرب می‌وزد، نشانه‌ای از هلاکت و عذاب است و به سرنوشت قوم عاد اشاره دارد. پیامبر با تأکید بر این موضوع، می‌گوید که نصرت او از باد صبا در صبح رحمت است و این نشان‌دهنده این است که فتح و پیروزی از مشرق می‌آید، جایی که روح و زندگی در آن جاری است.