نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴ صفی علیشاه

صفی علیشاه / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

گر تو ای دل تارک دنیا مستعمل شوی

در جهانی کان ندارد کهنگی واصل شوی

بایم استیزه است گر خواهی جهان بر میل خویش

بایم و کوه ارنمائی پنجه مستأصل شوی

بر رموز علم الاسماءء چو آدم پی‌بری

گر خموش از قیل و قال علم بی حاصل شوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع detach کردن دل از دنیا و جستجوی حقیقت اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر دل از دنیای مادی جدا شود، به جهانی نو و جاودان دست خواهد یافت. او به فردی که می‌خواهد بر اساس خواسته‌های خود زندگی کند، هشدار می‌دهد که باید در این مسیر تلاش کند و مانند کوهی استوار باشد. همچنین، بر اهمیت یادگیری و پیگیری مسائل عمیق و رموز علم تاکید می‌کند و پیشنهاد می‌کند که به جای ورود به بحث‌های بی‌فایده، سکوت و تفکر را در پیش بگیرد.