متفرقات — دیوان اشعار صفی علیشاه
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۲ — بنما رخ و فرخ کن ایمه می مینو را
- شمارهٔ ۴ — خویش مکن زمانهان خیز و بیا سخن بگو
- شمارهٔ ۶ — دل رفت و راه از دستم زان نرگس مستانه
- شمارهٔ ۷ — کسی که کرد نفی تفسیر من
- شمارهٔ ۱ — ای طره مشکینت برهم‌زن سامان‌ها
- شمارهٔ ۳ — آیا شود آنروزی کائی تو بمهمانم
- شمارهٔ ۵ — عجب آمدم که آمد ز تو مژدهٔ وصالی
- شمارهٔ ۱۲ — زلف تو دلم را به تپش آورد آری
- شمارهٔ ۱۳ — ز تنهایی دلم دیوانه شد آن یار همدم کو
- شمارهٔ ۱۱ — وقت عیش و وقت نوش است ای صنم
- شمارهٔ ۱۴ — کرم‌های ترا هرگز فراموش
- شمارهٔ ۱۵ — دل و دین و علم و عقلم که شدم بعمر حاصل
- شمارهٔ ۸ — تا کی سخن ز حاضر و غائب
- شمارهٔ ۱۰ — سراغت دارم دارم ای ماه یگانه
- شمارهٔ ۹ — هنگام بهار است و چمن پرگل و سوسن
- شمارهٔ ۲۲ — روی بر هر کس کنی با تیغ تیز
- شمارهٔ ۲۰ — وعده کردی که به من یک دل و یکرو باشی
- شمارهٔ ۲۱ — نیست روی توبه و برگشت بر حق دیگرم
- شمارهٔ ۱۶ — گر هیچ جامه مرد ندارد بروزگار
- شمارهٔ ۱۷ — امروز روز عید غدیر است
- شمارهٔ ۱۹ — گرهی تا زخم زلف بتی وانکنی
- شمارهٔ ۱۸ — پیش رؤیت جای ذکر آفتاب و ماه نیست
- شمارهٔ ۲۳ — کمند گیسو را گره از چه زنی
- شمارهٔ ۲۹ — ای بار خدای لایزالی
- شمارهٔ ۳۰ — ای بار خدای فرد واحد
- شمارهٔ ۳۱ — ای بار خدای مستعانم
- شمارهٔ ۲۴ — گر تو ای دل تارک دنیا مستعمل شوی
- شمارهٔ ۲۶ — بنیاد جهان چو یافت تأسیس
- شمارهٔ ۲۷ — ای آنکه با مرتست ایجاد
- شمارهٔ ۲۵ — ز خیالت آن پریرو شده پیکرم خیالی
- شمارهٔ ۲۸ — ای آنکه توئی بذات موجود
- شمارهٔ ۳۲ — بسیج می کن ای فرخنده اوصاف
- شمارهٔ ۳۴ — صفی یا رب که مخلوقست و نادار
- شمارهٔ ۳۶ — ناصرالدین شه دو قرنست آنکه باشد شهریار
- شمارهٔ ۳۷ — گشت دور زمانه بر دلخواه
- شمارهٔ ۳۳ — اگر عیان شود از اهل شرع و فقر فجور
- شمارهٔ ۳۸ — نوزده بگذشت از جیم دوم
- شمارهٔ ۳۹ — عدد صدراعظم ار خواهی
- شمارهٔ ۳۵ — فرو مانده‌ای گر به غم و ابتلائی
- شمارهٔ ۴۱ — خداوند ذوالجلال روان‌بخش ذوالکرم
- شمارهٔ ۴۰ — مگرگذشت ز هجرت هزار و سیصد و پنج
- شمارهٔ ۴۵ - مناجات — ذوالعرش یا ذوالقدره القویه
- شمارهٔ ۴۲ - در معنی کنت کنزاً مخفیاناً فأردت ان أعرف — از قدرتش یکست باشد گرت بنظر
- شمارهٔ ۴۳ — صهر شاهنشه ظهیرالدوله کاوست
- شمارهٔ ۴۴ - نسب‌نامه — کنون خواهم دروداز حق دگر باز