شمارهٔ ۲۸ صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به ذات خداوند دارند که تنها موجود باقی و جاودان است، در حالی که تمام موجودات دیگر فانی و نابود می‌شوند. شاعر بر این باور است که همه موجودات از جود و بخشش خداوند آفریده شده‌اند و امید خود را به همین جود و رحمت خدا معطوف می‌دارد.