نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۸ صفی علیشاه

صفی علیشاه / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آنکه عیان کننده روز و شبی

غرق است بنعمت تو هر حلق و لبی

نیکو کنی ار معاش من بی سببی

نبود ز توانائی و جودت عجبی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به خداوند اشاره دارد که روز و شب را به روشنی می‌آورد و تمام خلایق از نعمت‌های او بهره‌مند هستند. شاعر از خداوند می‌خواهد که بدون هیچ دلیلی معاش او را به خوبی فراهم کند، و این درخواست را عجیب نمی‌داند، زیرا از توانایی پروردگار هیچ چیز دور نیست.