شمارهٔ ۱۱۸ صفی علیشاه
صفی علیشاه / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آنکه عیان کننده روز و شبی
غرق است بنعمت تو هر حلق و لبی
نیکو کنی ار معاش من بی سببی
نبود ز توانائی و جودت عجبی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به خداوند اشاره دارد که روز و شب را به روشنی میآورد و تمام خلایق از نعمتهای او بهرهمند هستند. شاعر از خداوند میخواهد که بدون هیچ دلیلی معاش او را به خوبی فراهم کند، و این درخواست را عجیب نمیداند، زیرا از توانایی پروردگار هیچ چیز دور نیست.