شمارهٔ ۱۱۹ صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به خداوند اشاره دارد که از دیدگاه شاعر، او نباید به سبب گناه آدم، بنده‌اش را مورد قهر و غضب قرار دهد. شاعر از خداوند می‌خواهد که همواره بر جود و کرم خود به مخلوقاتش ادامه دهد و حتی اگر بندگان با نافرمانی‌هایشان موجب ناراحتی‌اش شوند، امید دارد که از نعمت‌هایش کم نکند.