۷- آیات ۴۳ تا ۴۴ صفی علیشاه
صفی علیشاه / ۲۳- سوره المومنون / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
مٰا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهٰا وَ مٰا یَسْتَأْخِرُونَ (۴۳) ثُمَّ أَرْسَلْنٰا رُسُلَنٰا تَتْرٰا کُلَّ مٰا جٰاءَ أُمَّةً رَسُولُهٰا کَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنٰا بَعْضَهُمْ بَعْضاً وَ جَعَلْنٰاهُمْ أَحٰادِیثَ فَبُعْداً لِقَوْمٍ لاٰ یُؤْمِنُونَ (۴۴)
پیش نگیرید هیچ امتی اجلش را و باز پس نمیمانند (۴۳) پس فرستادیم رسولانمان را از پی هم هرگاه آمد امتی را رسولشان تکذیب کردند او را پس تابع گردانیدیم بعضی از ایشان بعضی را و گردانیدیم ایشان را حکایتها پس هلاک کردیم مر گروهی را که ایمان نمیآورند (۴۴)
کس بنگرفت ایچ پیشی بر عذاب
زآن اُمم هم پس نماندند از عِقاب
بر تواتر پس فرستادیم ما
مرسلین را بعد هم در اقتضا
هر که آمد مرسلی در امّتی
قوم تکذیبش نمود از دعوتی
پس درآوردیم از پی ، بی ز باک
بعض ایشان را ز بعضی در هلاک
هم بگرداندیمشان عبرت نشان
ماند احادیثی از ایشان در جهان
پس ز رحمت دور می باشند چند
آن کسان که بر نبیّین نگروند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
هیچ امتی نمیتواند بر اجل (زمان مرگ) خود پیشی بگیرد یا از آن عقب بیفتد. خداوند پیامبران را یکی پس از دیگری فرستاد؛ هرگاه که قومی پیامبر خود را تکذیب کردند، عذاب الهی شامل حالشان شد و سرنوشت آنها به عنوان عبرتی برای دیگران باقی ماند. این داستانها نشاندهنده عاقبت کسانی است که به پیامبران ایمان نمیآورند و دور از رحمت الهی میمانند.