۱۷- آیات ۶۲ تا ۶۷ صفی علیشاه

وَ یَوْمَ یُنٰادِیهِمْ فَیَقُولُ أَیْنَ شُرَکٰائِیَ اَلَّذِینَ کُنْتُمْ تَزْعُمُونَ (۶۲) قٰالَ اَلَّذِینَ حَقَّ عَلَیْهِمُ اَلْقَوْلُ رَبَّنٰا هٰؤُلاٰءِ اَلَّذِینَ أَغْوَیْنٰا أَغْوَیْنٰاهُمْ کَمٰا غَوَیْنٰا تَبَرَّأْنٰا إِلَیْکَ مٰا کٰانُوا إِیّٰانٰا یَعْبُدُونَ (۶۳) وَ قِیلَ اُدْعُوا شُرَکٰاءَکُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ یَسْتَجِیبُوا لَهُمْ وَ رَأَوُا اَلْعَذٰابَ لَوْ أَنَّهُمْ کٰانُوا یَهْتَدُونَ (۶۴) وَ یَوْمَ یُنٰادِیهِمْ فَیَقُولُ مٰا ذٰا أَجَبْتُمُ اَلْمُرْسَلِینَ (۶۵) فَعَمِیَتْ عَلَیْهِمُ اَلْأَنْبٰاءُ یَوْمَئِذٍ فَهُمْ لاٰ یَتَسٰاءَلُونَ (۶۶) فَأَمّٰا مَنْ تٰابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صٰالِحاً فَعَسیٰ أَنْ یَکُونَ مِنَ اَلْمُفْلِحِینَ (۶۷)

و روزی که ندا کند ایشان را پس گوید کجایند شریکان من که بودند گمان می‌بردید (۶۲) گفتند آنان که لازم آمد بر ایشان قول پروردگار ما آنهایی را که گمراه کردیم ایشان را هم چنان که گمراه شدیم بیزاری نموده برگشتیم بسوی تو نبودند که ما را می‌پرستیدند (۶۳) و گفته شد بخوانید شریکانتان را پس بخوانند ایشان را پس جواب ندادند مر ایشان را و دیدند عذاب را اگر آنکه ایشان بودند که هدایت می‌افتند (۶۴) و روزی که ندا کند ایشان را پس گوید چه جواب داد مرسلان را (۶۵) پس کور شود بر ایشان خبرها روزی چنین پس ایشان سؤال کرده نشوند (۶۶) پس اما کسی که توبه کرد و ایمان آورد و کردگار شایسته پس شاید که بوده باشد از رستگاران (۶۷)

اندر آن روزی که میخواند خدا

مشرکان را پس بگوید در ندا

در کجایند آن شریکان این زمن

که گمان گردیدشان انباز من

خود چنین گویند ایشان از غلق

که بر ایشان گشته واجب قول حق

کاین کسان ب اشند آنان ای خدا

که به جد گمراهشان کردیم ما

گمره ایشان پس شدند از اختیار

همچو ما که گمرهیم اندر شعار

نک تبرّی سویت از ایشان کنیم

هم بری بودیم ز ایشان از قدیم

نی پرستنده شدند ایشان ز ما

می پرستیدند بل نفس و هوی

مشرکان را نیز هم گفته شود

که شما خوانید انبازان خود

پس همی خوانند ایشان را به پیش

از تحیّر یا که از امید خویش

پس مر ایشان را اجابت ناورند

پس چو بینند آن عذاب پر گزند

می کنند ایشان تمنّا آنکه کاش

یافتندی ره، رهند از رنج فاش

یاد کن روزی که فرماید خدا

اهل تکذیب و حسد را در ندا

چه جواب از مرسلین دادید چون

بر خدا خواندندتان در آزمون

پس بر ایشان می شود پوشیده باز

آن خبرها که بر آنشان بود ساز

می کنند اعنی فراموش آنچه را

گفته اند اندر جواب انبیا

اندر آن روز از نهیب رستخیز

از هم ایشان هم نپرسند ایچ چیز

پس خود اما توبه آن کز شرک کرد

بگرویده است او بدان خلاّق فرد

باشدش کردار شایسته و نکو

شاید آن کز رستگاران باشد او