۳۵- آیات ۱۰۵ تا ۱۰۹ صفی علیشاه

وَ لاٰ تَکُونُوا کَالَّذِینَ تَفَرَّقُوا وَ اِخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ مٰا جٰاءَهُمُ اَلْبَیِّنٰاتُ وَ أُولٰئِکَ لَهُمْ عَذٰابٌ عَظِیمٌ (۱۰۵) یَوْمَ تَبْیَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا اَلَّذِینَ اِسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَ کَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمٰانِکُمْ فَذُوقُوا اَلْعَذٰابَ بِمٰا کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ (۱۰۶) وَ أَمَّا اَلَّذِینَ اِبْیَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِی رَحْمَتِ اَللّٰهِ هُمْ فِیهٰا خٰالِدُونَ (۱۰۷) تِلْکَ آیٰاتُ اَللّٰهِ نَتْلُوهٰا عَلَیْکَ بِالْحَقِّ وَ مَا اَللّٰهُ یُرِیدُ ظُلْماً لِلْعٰالَمِینَ (۱۰۸) وَ لِلّٰهِ مٰا فِی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِی اَلْأَرْضِ وَ إِلَی اَللّٰهِ تُرْجَعُ اَلْأُمُورُ (۱۰۹)

و مباشید مانند آنان که متفرق شدند و اختلاف کردند پس آنچه آمد ایشان را حجتها و آن گروه از برای آنهاست عذابی بزرگ (۱۰۵) روزی که سفید شود رویهایی و سیاه شود رویهایی پس اما آنان که سیاه شد رویهای ایشان آیا کافر شدید پس از ایمانتان پس بچشید عذاب را بسبب آنچه بودید کافر می‌شدید (۱۰۶) و اما آنان که سفید شد رویهاشان پس باشند در رحمت خدا ایشان در آن جاویدانند (۱۰۷) این آیتهای خداست می‌خوانیم آن را بر تو براستی و نیست خدا که اراده کند ستمی از برای جهانیان (۱۰۸) و مر خدا راست آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است و بسوی خدا برگردد کارها (۱۰۹)

هم نباشید از ولای مطلقه

همچو ایشان در خلاف و تفرقه

یعنی آنها که نکردند التفات

بعد از آن کآمد بر ایشان بیّنات

کفر و غفلتشان عذابی شد عظیم

همچنین ماندند اندر وی مقیم

رویها روزی که بعضی همچو ماه

هست نورانی و بعضی زآن سیاه

آن کسان که تیره روی و کافرند

بر عذاب ناسپاسی درخورند

گوید آیا زشت و خیره سر شدید

از پس ایمانتان کافر شدید

پس چشید اینک عذابی در جزا

آنچه را کافر شدید از ناسزا

وآن کسان که روشن و نورانیند

جاودان در رحمت سبحانیند

این نشانی ها و آیات خداست

که بخواند بر تو آن را حق و راست

نیست حق خواهنده بهر کس ستم

کو به خلقان خالق است و ذوالنعم

ظلم آید ز احتیاج اندر وجود

تا چه دارد حاجت آن خلاّ ق جود

ظلم کردی ، ظلم دیدی در جزاء

از تو بود آن نی ز سلطان عطاء

هست از حق هر چه در ارض و سماست

سوی او برگشتِ جمله کارهاست