بخش ۲۲ - در کریمه‌ الم‌ یجدک یتیماً فآوی صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عاطفی شاعر نسبت به یتیمی می‌پردازد که با دیدن او به یاد یتیمان دیگر می‌افتد. شاعر به یتیم می‌گوید که او نه تنها یتیم است، بلکه خودش را به عنوان پدر و حامی او می‌بیند و تلاش می‌کند تا او را از دشواری‌ها نجات دهد و به کمال برساند. شاعر به تأثیر تربیت خود بر زندگی یتیم اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که به یاد داشته باشد که چه احساناتی به او کرده است.