نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۵ - فاما الیتیم‌ فلا تقهر و اما السائل‌ فلا تنهر صفی علیشاه

صفی علیشاه / دفتر دوم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

بر یتیمان پس‌ مکن‌ قهر ای سند

یاد آور از یتیمی‌ های خود

این‌ یتیمان را پدر باش و شفیق‌

گمرهان را رهنما شو بر طریق‌

احمدا، محروم سائل‌ را مکن‌

نرم گو با سائل‌ِ مسکین‌ سخن‌

بانگ‌ بر سائل‌ مزن بین‌ حاقه‌ را

دیده ای چون درد فقر و فاقه‌ را

زآنچه‌ دادم بر تو سائل‌ را بده

چونکه‌ کِشتی‌، آب‌ حاصل‌ را بده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به اهمیت محبت و رحمت به یتیمان اشاره می‌شود. شاعر از کسانی که دارای امکانات و ثروت هستند می‌خواهد که به یتیمان توجه کنند و احساسات خود را به یاد بیاورند. او همچنین به همدلی با نیازمندان و نرمی در برخورد با آنها تأکید می‌کند و از ندادن کمک به این افراد نسبت به وضعیت سختشان نهی می‌کند. در نهایت، شاعر می‌پرسد که باید از آنچه که خداوند به ما داده است، به سایل و نیازمندان کمک کنیم و منابع خود را با دیگران تقسیم کنیم.