بخش ۲۵ - فاما الیتیم فلا تقهر و اما السائل فلا تنهر صفی علیشاه
صفی علیشاه / دفتر دوم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
بر یتیمان پس مکن قهر ای سند
یاد آور از یتیمی های خود
این یتیمان را پدر باش و شفیق
گمرهان را رهنما شو بر طریق
احمدا، محروم سائل را مکن
نرم گو با سائلِ مسکین سخن
بانگ بر سائل مزن بین حاقه را
دیده ای چون درد فقر و فاقه را
زآنچه دادم بر تو سائل را بده
چونکه کِشتی، آب حاصل را بده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به اهمیت محبت و رحمت به یتیمان اشاره میشود. شاعر از کسانی که دارای امکانات و ثروت هستند میخواهد که به یتیمان توجه کنند و احساسات خود را به یاد بیاورند. او همچنین به همدلی با نیازمندان و نرمی در برخورد با آنها تأکید میکند و از ندادن کمک به این افراد نسبت به وضعیت سختشان نهی میکند. در نهایت، شاعر میپرسد که باید از آنچه که خداوند به ما داده است، به سایل و نیازمندان کمک کنیم و منابع خود را با دیگران تقسیم کنیم.