شمارهٔ ۱۷۷ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عمل virtuous و نیکوکارانه است که انسان‌ها باید برای خدا انجام دهند. شاعر تأکید می‌کند که انسان‌های پاکدل باید با نیات خالص خود، دیگران را خوشحال کنند. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگر ثروتمندان حقوق فقیران را پرداخت کنند، دنیا بهشتی برای همه خواهد شد. او خواهان زاویه‌دید معنوی و ترک خودخواهی است و از افراد می‌خواهد که به خدا نزدیک‌تر شوند و خود را از منیت رها کنند. این آثار قلبی و معنوی باعث می‌شود انسان‌ها به یکدیگر کمک کنند و زندگی بهتری داشته باشند.